Wydawnictwo Books LLC, Wiki Series, Memphis 2011, USA (ISBN 978-123195208-5) wydało ciekawą książkę „Szachy w Polsce”. Na 221 stronach w formacie 250×190 przedstawiono wiele informacji o polskich szachach. Cena 27.99 Euro. Można ją zamówić w księgarniach internetowych.

Do technicznego wykonania książki nie ma zastrzeżeń, natomiast do strony merytorycznej mam uwagi:

1. Bohaterowie książki zostali przedstawieni według imiennego alfabetu. Na szczęście jest spis treści i można szybko znaleźć interesujące osoby.

2. Przy niektórych nazwiskach są dodatkowe uwagi (szachista), (pisarz), (pianista), (oficer), a przecież wszystkie przedstawione sylwetki są związane z królewską grą.

3. W grupie „Polscy działacze szachowi” znaleźli się:  Andrzej Filipowicz, Włodzimierz Schmidt, Jacek Bielczyk i Stefan Witkowski. Nie ma ich w grupie szachistów.

4. Do grupy polskich sędziów szachowych zostały zakwalifikowane Hanna Ereńska-Barlo i Agnieszka Brustman. Tutaj nie ma innych nazwisk.

5. Jest kilkanaście zdjęć: Adam Drosio, Chaim Janowski, Dawid Przepiórka, Edward Turczynowicz, Izaak Towbin, Jacek Żemantowski, Jan Górski, Mirosław Gnieciak, Stanisław Gawlikowski, Ulrich Jahr, Zbigniew Czajka, Agnieszka Brustman (dwa), Aleksander Flamberg, Artur Popławski, Monika i Bartosz Soćkowie (dwa), Bartłomiej Macieja (dwa), Bogdan Hołownia, Dawid Daniuszewski, Jan Kleczyński (pianista), Jan Taubenhaus, Ksawery Tartakower, Marian Wróbel, Paweł Czarnota, Samuel Rosenthal, Hanna Ereńska-Radzewska, Grażyna Szmacińska, Iweta Radziewicz (dwa) i Małgorzata Wiese.

Autorkę książki „Prawdziwe zmiany-mój eliksir młodości” Annę Kalatę „poznałem” w telewizji, gdy sprawowała urząd ministra pracy i polityki społecznej z ramienia Samoobrony RP.

Po jakimś czasie w  „TV Polonia” pokazano uroczą blondynkę

i zadano  pytanie: „Jak myślicie państwo, kto to może być”? Oczywiście nie  wiedziałem i bardzo się zdziwiłem, gdy wymieniono nazwisko. „To jest  niemożliwe, co za metamorfoza”! – taka była moja pierwsza reakcja. Potem  zobaczyłem byłą panią minister w programie ITVN „Taniec z gwiazdami”.

Pewnego razy wydawca „Penelopy” Jerzy Moraś oznajmił mi, że wydaje książkę Anny  Kalaty. „Znasz ją”? – padło pytanie. „Oczywiście, z  telewizji” – odpowiedziałem. „To może mi to przyślesz”? – zapytałem. „Otrzymasz i to z autografem” – obiecał.

Książkę otrzymałem i przeczytałem ją jednym tchem. Frapująca lektura i gorąco ją polecam! Czyta się lekko i z dużym zainteresowaniem. Autorka zdradza nie tylko tajemnice swej  diety, ale także opowiada o swoim życiu, karierze zawodowej, podróżach po  Indiach i historii tego kraju.

Opowieść Anny Kalaty pokazuje, jak swoje życie jesteśmy w stanie zmienić. Na lepsze i to w dowolnej sytuacji życiowej! Spróbujcie!

Jest to poradnik dla szachistek i szachistów, którzy chcą poprawić swoją technikę w grze końcowej. Autorzy omawiają różne końcówki, a szczególną uwagę przywiązują do wieżówek. Książka jest bardzo pożyteczna dla trenerów. Kosztuje obecnie 19.90 złoty i można ją zamówić bezpośrednuio w wydawnictwie RM.

Dwaj znani szachiści i autorzy zajęli się w swojej pracy problemami gry środkowej. Książka składa się z VII części i zawiera 230 stron. Po jej przestudiowaniu każdy szachista poszerzy swoją wiedzę i zrozumie mechanizmy rządzące w trakcie rozgrywania partii szachowej. Książka jest bardzo praktyczna dla trenerów szachowych. Polecam!

Książka kosztuje 29.90 złoty i można ją zamówić w wydawnictwie RM.

Dla numeru październikowego skomentowałem zwycięską partię Kempińskiego z Lorscheid (Drezno 2011) oraz przygotowałem 6 kombinacji.

W numerze wrześniowym zamieszczona została skomentowana przeze mnie partia Sutovsky-Iwanczuk (Khanty-Mansiysk 2011) oraz kombinacje.

Fernschachpost jest oficjalnym pismem Niemieckiego Związku Gry Korespondencyjnej (BdF) i ukazuje się 8 razy w roku.

Moja współpraca z pismem trwa od 2008 roku i prowadzę w nim dział „Teoria debiutów”. W tym numerze omówilem ciekawy wariant w debiucie czterech skoczków po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Sc3 Sf6 4.Gb5 Gd6!?

SPIS TREŚCI

Od redakcji
Wielkim wydarzeniem były mistrzostwa Europy w szachach szybkich i blitzach rozegrane w grudniu 2011 r., w Warszawie. Tym razem blisko 730 szachistów pojawiło się w centrum stolicy, w Pałacu Kultury i Nauki, w którym nie raz, nie dwa gościli szachiści w ostatnim półwieczu. Tu grano kilka finałów MP mężczyzn i kobiet, mistrzostwa Polski w grze błyskawicznej, liczne turnieje błyskawiczne, symultany i inne imprezy szachowe. Niemniej jednak dla ME znacznie lepszym miejscem była hala „Torwaru“ doskonale przystosowana, i to pod każdym względem, do masowych imprez i licznych kibiców.Warszawskie turnieje w grze szybkiej i
błyskawicznej mają już wieloletnią tradycję, dobre nagrody i przyzwoitą organizację, co spotkało się z uznaniem w Europie. Z każdym rokiem do naszej stolicy przybywa wielkie grono znanych zawodników i naturalnie cała polska czołówka. Tak było i tym razem, mimo że równolegle Pekinie odbyła się Olimpiada Sportów Umysłowych, w której m.in. wzięli udział zwycięzcy warszawskich ME z
2010 roku. Dobrym pomysłem było wprowadzenie aż 13 podwójnych rund w blitzach oraz 13 rund w dwudniowych rozgrywkach szachów szybkich. Dzięki temu tytuły i medale przypadły najlepszym zawodnikom w obu konkurencjach, chociaż przy tak
zaciętej rywalizacji w blitzach kolory medali zostały rozstrzygnięte w barażach, a w szachach szybkich baraże zadecydowały o medalach srebrnym i brązowym. Dużą radość sprawili kibicom nasi zawodnicy. Radosław Wojtaszek wywalczył brąz w blitzach, a Robert Kempiński w szachach szybkich.

Na świecie, w grudniu 2011 roku, odbyły się dwa super turnieje – londyński Classic, gdzie gra się partie bez dodatków sekundowych oraz tradycyjny LIV turniej w Reggio Emilia. W Londynie triumfował Władimir Kramnik, który w tym roku miał zarówno dni sukcesów – wygrał trzy turnieje w Holandii, w Dortmundzie i Londynie, jak i klęsk w Memoriale Tala i mistrzostwach Rosji. Z kolei w Reggio Emilii pierwsze miejsce zdobył 17-letni Anish Giri, syn Nepalczyka i Rosjanki, reprezentujący Holandię. Był to pierwszy triumf czyniącego błyskawiczne postępy Giriego w superturnieju.

Drużynowe mistrzostwa świata kobiet przyniosły zdecydowany sukces Chinkom, co nie jest niespodzianką, ale niewiele brakowało, aby na drugim miejscu znalazły Hinduski, podkreślając dominację kobiet Azji w żeńskich szachach. Na finiszu mistrzynie olimpijskie Rosjanki zdołały wywalczyć srebrne medale. Polska odmówiła udziału?!

Rozwijają się drużynowe mistrzostwa Polski kobiet. We Wrocławiu, w ostatnich trzech latach triumfowała drużyna PREFROW MKSz Rybnik pod wodzą Moniki Soćko i Kariny Szczepkowskiej- Horowskiej, ale tym razem Rybnik znalazł się poza podium. Sukces odniosła wrocławska „Polonia“, a liderka drużyny Jolanta Zawadzka uzyskała 4,5 p. z 5 na pierwszej desce walnie przyczyniając się do sukcesu zespołu.

Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny

Ukazał się drugi numer Rochade Europa z licznymi artykułami, sprawozdaniami z turniejów, partiami, kompozycjami szachowymi, fotografiami i innymi ciekawymi materiałami.

Strona Rochade Europa

Klasyka literatury światowej po polsku!

Komentarz na mojej stronie

Pełne informacje