Kontynuacja odcinka 109

Niedawno zobaczyłem w jednym z popularnych krajowych periodyków szachowych m.in. taką rekomendację:

„Z kolei rady szachistów z najwyższej półki są zawsze cenne. Bowiem są oparte o praktyczne doświadczenia na przestrzeni wielu lat…”. 

Z tym całkowicie się zgadzamy i dlatego od wielu lat na tym blogu przekazujemy również wskazówki wielkich autorytetów światowych. Dla przypomnienia:

/////////////////

Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.   

Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.

Borys Gelfand – wicemistrz świata w 2012 roku: Byłem wychowany, że debiut to najważniejsza część partii i trzeba go wygrać. Dlatego muszę silnie obciążać mózg. 

Magnus Carlsen – mistrz świata od 2013: Głównie pracowałem nad otwarciami (przed meczem z Anandem). Myślę, że końcówki i grę środkowo opanowuje się dzięki grze turniejowej. W tym sensie nie trenowałem tych faz gry, które są moją siłą.

(zdjęcie: Lotto.pl)

W minioną niedzielę 18 czerwca 2017 r. Walne Zgromadzenie Delegatów Polskiego Związku Szachowego wybrało na stanowisko prezesa Adama Dzwonkowskiego z Warszawy.

Redakcja bloga przeprowadziła rozmowę z nowym szefem polskich szachów:

/////////////////////////

Dzień dobry Panie Prezesie. Na wstępie chcielibyśmy pogratulować zwycięstwa w wyborach i podziękować za chęć rozmowy z nami. Na początek pytanie: co Pana skłoniło do tego, aby kandydować na to bardzo ważne i odpowiedzialne stanowisko i co będzie głównym założeniem Pana prezesury?

Serdecznie dziękuję. Na pomysł mojego kandydowania wpadło kilka zasłużonych osób z naszego środowiska, które zaczęły mnie namawiać w drugiej połowie zeszłego roku. W okolicach grudnia podjąłem decyzję i zacząłem konsultacje w szerokim środowisku. W najbliższej kadencji chciałbym zmienić postrzeganie szachów, jako sportu elitarnego, tylko dla wybranych i doprowadzić do sytuacji, że będzie to realna alternatywa dla innych rozrywek dla każdego. Moim marzeniem jest, aby każdy Polak umiał grać w szachy i raz na jakiś czas sprawdzał swoje umiejętności w zawodach. Oczywiście nie zapominam o wyczynie, któremu chciałbym zapewnić godziwe warunki gry dla naszego kraju.

W ostatnich latach nasza młodzież nie przywozi już „worek medali”, jak to było w przeszłości. W swoim programie obiecuje Pan „przeprowadzenie kontrolowanej reformy Pionu Młodzieżowego, aby nasza młodzież skutecznie rywalizowała o wysokie miejsca na MŚ i Europy i aby – po wyjściu z wieku juniorskiego – z powodzeniem konkurowała o miejsca w Kadrze Narodowej”.  Jak planuje Pan praktycznie rozwiązać ten problem? Czy dalej będzie utrzymana, niestety od lat krytykowana, Młodzieżowa Akademia Szachowa?

Młodzieżowa Akademia Szachowa jest naszym szachowym dobrem narodowym. Nawet przez chwilę nie przeszło mi przez głowę ją likwidować. Jednak po ponad 20 latach działalności spróbujemy dokonać reformy, która będzie realizowała postawione zadania. Jest na to zgoda kierownictwa Akademii, ale dostaniemy też silne wsparcie od arc. Jacka Gdańskiego – wiceprezesa ds. sportu wyczynowego oraz Pawła Dudzińskiego, który odpowiada za sport młodzieżowy. Razem ocenimy sytuację i ustalimy kierunek niezbędnych zmian.

Obecnie mamy tylko jednego zawodnika na światowym poziomie Radosława Wojtaszka. Świetne predyspozycje ku temu posiada Jan Krzysztof Duda. Jak Polski Związek Szachowy planuje pomóc młodemu arcymistrzowi w sferze startów w silnych turniejach oraz fachowej pomocy szkoleniowej?    

Kariera Janka rozwija się prawidłowo. Straciliśmy kilka miesięcy ze względu na maturę, ale powrót naszego największego obecnie talentu był fenomenalny. Chwilę mu zajęło przekroczenie bariery 2700 i dalej widać, że to nie koniec. Janek wsparcie z PZSzach dostaje od dziecka, a fakt, że dotarł tak daleko jest kombinacją wielu czynników, w tym współpracy ze Związkiem. Na brak propozycji startów nie narzeka, a praca z arc. Kamilem Mitoniem układa się idealnie. Jeżeli Janek będzie sobie życzył dodatkowej pomocy, to w miarę możliwości Związku, mu jej udzielimy. 

Po rozpoczęciu Drużynowych Mistrzostw Świata rozgorzała w sieci dyskusja na temat nieobecności w Chanty Mansyjsku trenera kadry Bartosza Soćki. Jakie jest stanowisko Pana w tej kwestii i kiedy powołany będzie nowy trener kadry?

Bartosz Soćko jest moim zdaniem obecnie najlepszym trenerem w kraju. Jedynym zdolnym do prowadzenia silnych arcymistrzów. Jednak Związku nie stać na wyłączność i musimy liczyć się z tym, że będzie wykonywał inne zadania. Obecnie jest na kontrakcie zagranicznym, który my też traktujemy, jako inwestycję. Szczęśliwie drużyna nie uważa tego za osłabienie, a pomoc Kamila Mitonia i Daniela Sadzikowskiego jest dokładnie tym, czego oczekiwała kadra.  Od kilku tygodni trwa dyskusja, jakiego wsparcia naprawdę potrzebuje Kadra Narodowa i mamy kilka wariantów „na tapecie”. Decyzję podejmie arc. Jacek Gdański – wiceprezes ds. sportu wyczynowego.

Czy planowany jest duży turniej arcymistrzowski na miarę słynnych memoriałów Rubinsteina?

Jeżeli tylko znajdziemy finansowanie to tak. Związku na to dziś nie stać, ale nie ustajemy w wysiłkach, aby znaleźć sponsorów takiego turnieju. Jest oryginalny pomysł w obszarze szachów branżowych, więc może w tej kadencji doczekamy się rywalizacji Polaków z superarcymistrzami.

Dziękujemy za rozmowę. Życzymy sukcesów i liczymy na dobrą komunikację na linii: nasz blog i nowe władze Polskiego Związku Szachowego!

Ja też dziękuję i liczę na dobrą komunikację z całym środowiskiem.

Anonimowy komentarz z bloga: „To nie jest tak jak pisze jeden z forumowiczów, że szachiści grający w reprezentacji nie otrzymują od nas nawet cegiełki.
Oni zaczynając od czasów juniorskich dostają różne stypendia, zarówno ze związku, jak i z klubów, a przecież związek i kluby dostają dotacje z budżetu. Chcąc, nie chcąc wszyscy sportowcy, w tym także szachiści, w dużym stopniu są utrzymywani z naszych podatków. Żeby była jasność, nie jestem przeciwnikiem finansowania sportu przez państwo. Wręcz przeciwnie, uważam, że taka pomoc jest konieczna, szczególnie w okresie juniorskim. Jednak każdy kto pobiera jakiekolwiek pieniądze z budżetu staje się osobą publiczną i podlega tak jak politycy, kontroli społecznej. W sporcie taką kontrolę sprawują dziennikarze i kibice.Dlatego uważam za dość bezsensowne stwierdzenia, że kibice albo dziennikarze, którzy grają gorzej w szachy niż arcymistrzowie, nie mają prawa ich krytykować. Oczywiście, że dziennikarze i kibice nie tylko mają do tego prawo, ale jest to wręcz ich obowiązkiem. Tym bardziej, że my kibice szachowi mamy w swoich rękach potężny oręż, którym są programy grające, o rankingu ponad 3000. Skoro są to trzeba z nich korzystać. W innych dyscyplinach taka krytyka jest oczywista i żaden piłkarz klasy światowej nie powie, że dziennikarz, który nie potrafi nawet dobrze kopnąć piłki, nie ma prawa go krytykować. Nie powie tak, bo się ośmieszy.Jak się przekonałem ostatnio krytyka to śliska sprawa.Najczęściej jest tak, że wokół związku sportowego powstaje potężne lobby, które jest w stanie bronić swoich interesów za wszelką cenę. Wypuszczani są harcownicy, którzy oskarżają krytykujących o insynuacje i inne brzydkie rzeczy. Być może po innych takie rzeczy spływają jak woda po kaczce, a ja myślę o tym i myślę. Jak można widzieć insynuację, tam gdzie jej nie było. Jednocześnie zupełny brak odpowiedzi na zarzut podstawowy, czy szachista będący w tak marnej formie powinien reprezentować nasze barwy narodowe. Dajcie spokój, bo zasługi i postawa życiowa, nie insynuujcie itp. Tylko, że zasługi i postawa życiowa w szachy nie grają”.

fot. PZSzach

Od lewej:

Łukasz Turlej – Wiceprezes ds. Sportu Powszechnego,

Waldemar Cieślak – Skarbnik,

Paweł Dudziński – Przewodniczący Komisji Młodzieżowej,

Jacek Gdański – Wiceprezes ds. Sportu Wyczynowego,

Adam Dzwonkowski – Prezes,

Michał Parzydeł – Przewodniczący Komisji Prawnej,

ustępujący Prezes Tomasz Delega,

Kamila Kałużna – Przewodnicząca Komisji ds. Projektów Strategicznych,

Andrzej Ciesiński – Przewodniczący Komisji ds. Nowych Technologii

Waldemar Taboła – Sekretarz Generalny.

Brakuje Anny Mrozińskiej, która wcześniej opuściła zebranie. Dodatkowo Zarząd wybrał Piotra Zielińskiego na Dyrektora Ogólnopolskiego Projektu ,,Edukacja przez Szachy w Szkole”. Gratulacje dla nowego Prezesa, pozostałych Członków Zarządu oraz dla nowych Członków Komisji Rewizyjnej PZSzach!!

Źródło 

Cieszy fakt, że tu na blogu podejmowane są próby jakiejkolwiek dyskusji o programach obu kandydatów na fotel prezesa PZSzach – bo gdzie jak nie tu. Gdziekolwiek indziej ni słowa o tym, niestety. Bieda blogosfery jak mawia klasyk. A to przecież chodzi o nasze szachy! Przeczytałem rzeczone dokumenty. Z obu można by skleić coś porządnego, ale osobno są to dwa rożne światy. Kontynuatorem idei profesjonalizacji zapoczątkowanej przez Sielickiego chce być Dzwonkowski. Już był u sterów i miał realny wpływ na wiele spraw i nie wdrożył wielu rzeczy które zapowiada teraz. Nic nie mówi o tym, o czym mówił Delega że mu się nie udało – czyli dużym turnieju ze światowymi nazwiskami, na którym Polacy mieliby szanse rywalizacji z najlepszymi. Plany ma ambitne. Jest charyzmatyczny i ma pasję. Jedynak pisze co by zrobił ale nie pisze skąd na to wziąć i jak to zrobić, natomiast cenne słowa o profesjonalizacji ale wedle innego spojrzenia niż oponent oraz walce z układem i leśnymi dziadkami w akademii w tym z niespójnym programem kształcenia. Jest jastrzębiem i ma wizje odważnej walki. Ciekaw jestem starcia tych osobowości, grup poparcia i stojących za nimi programów reformy polskich szachów. Na naszych blogowych łamach zapraszam jednocześnie zwolenników i oponentów obu kandydatów do dalszego merytorycznego dyskursu nt. obu założeń programowych. 18 czerwca niech wygra lepszy! Skoczek2*

Założenia programowe: Dzwonkowski; Jedynak

Szczegóły zebrania oraz wyborów

Zapoczątkowana dyskusja na blogu

*skoczek2 – polski szachista, grający w polskich turniejach, znający polskich szachistów i problemy polskich szachów; mieszkający i płacący podatki w Polsce.

Ostatnio przypadkowo zajrzałem na facebooku do funkcji „Messenger” i ku mojemu zdziwieniu znalazłem tam wiele postów skierowanych do mnie, nawet pięć lat temu. Mojej reakcji nie było z prostego powodu: nie korzystam z tej formy korespondencji. Wczoraj poświęciłem jednak czas na odpowiedzi i w ten sposób załatwiłem nawet kilkuletnie zaległości.

Jeden post był szczególnie „interesujący”. Jego autor odniósł się w dniu 9 kwietnia 2017 r. o godzinie 00:09 do mojej książki „Atak królewsko-indyjski”. Był bardzo zdziwiony tym, że m.in. po 1.e4 a6 polecam 2.d3.

Okazuje się, że ta osoba nie pojęła sensu tej pracy. A przecież wyraźnie napisałem we wstępie, że jest ona przeznaczona dla młodzieży, która chce opanować w szybkim tempie początek partii, ułatwiający odnoszenie pierwszych sukcesów turniejowych.

Treść książki:

Po 1.e2-e4 można włączyć do swego repertuaru debiutowego białym kolorem uniwersalne otwarcie, którego wyjściową pozycją do walki ilustruje diagram.

W tym ustawienu figurowym białe rezygnują z wykonania aktywnego ruchu d2-d4 oraz rozwijają swe siły w duchu  obrony królewsko-indyjskiej, lecz odwróconym kolorem i tym samym z dodatkowym tempem. Zaletą takiej opcji jest zatem ominięcie wielu gruntownie przeanalizowanych głównych wariantów i prowadzenie walki pewnym określonym torem.

Na przedstawionym obrazku widać, iż białe stworzyły twierdzę obronną swojemu królowi, aby następnie – w zależności od sytuacji na szachownicy – zastosować różnorodne metody gry:

1.Akcja na skrzydle królewskim po mobilizacji swych sił według układu: e4–e5, Wf1–e1, Sd2–f1, h2–h4, Sf1–h2–g4 itd. Kolejność posunięć może być oczywiście różna i uzależniona jest od gry czarnych.

2.Akcja na skrzydle hetmańskim po c2–c3, a2-a3 i b2-b4.

3.Akcja w centrum po c2-c3, d3-d4 z ewentualnym biciem e4:d5. Innym aktywnym chwytem białych jest – w dogodnym do tego momencie – uderzenie w środku szachownicy ruchem c2-c4.

Białe dysponują zatem we wszystkich przypadkach znakomitymi środkami bojowymi o charakterze pozycyjnym i kombinacyjnym, co daje  im realne możliwości uzyskania efektownego oraz szybkiego zwycięstwa.

Sprawa jest chyba klarowna. W tej książce nie ma przedstawionych wariantów po wczesnym d2-d4.

Paradoksem jest więc to, że autor listu (nazwisko jest mi znane, ale zachowam w tajemnicy) jest czołowym trenerem Młodzieżowej Akademii Szachowej PZSzach i nie czytając prawdopodobnie mojego wyjaśnienia na początku książki, błędnie interpretuje jej treść oraz cel. Czyżby w takim stylu ten szkoleniowiec prowadził swoje zajęcia na sesjach MASZ?

Nie dziwmy się więc, że temat „Debiuty” jest nadal gorącym problemem polskich szachów wyczynowych!

W imieniu sponsora zawodów zapraszamy na dziewiątą edycję DGCS Open – Mistrzostwa Polski Przedsiębiorców w szachach. Zawody rozegrane zostaną 22 września 2017 r. w Pałacu Gutów – Jesionowy Dwór.

Promocyjne wpisowe do 30 czerwca 2017r.!

• Strona zawodów DGCS Open 2017
• Delegacja przedsiębiorcy (zapis do mistrzostw)
• Grupa PZSzach 1000-1600
• Grupa PZSzach powyżej 1600
• Komunikat organizacyjny DGCS Open 2017
• Tak graliśmy w 2016 roku
• Pałac Gutów miejsce gry w 2017 roku

Pozdrawiam

Maciej Sroczyński
Klub szachowy KTS Kalisz
Szkoła szachowa SzachMistrz
www.szachmistrz.pl
tel. 793-733-396

W dniach 12 – 20 czerwca odbywa się w Gorzowie Wielkopolskim impreza poświęcona drugiemu mistrzowi świata Emanuelowi Laskerowi.

Strona turnieju

Transmisja