(Zdjęcie ze zbiorów Eugeniusza Iwanowa)
W dniach 3 i 4 czerwca 1978 roku obradował w Warszawie VI Zjazd Komisji Kompozycji Szachowej Polskiego Związku Szachowego, który podsumował działalność za ostatnie lata i wytyczył dalsze kierunki rozwoju problemistyki w kraju.
W czasie zjazdu zorganizowano turniej rozwiązywania zadań parami, który nazwano nieoficjalnymi mistrzostwami Polski. Wspólnie zwyciężyli E. Iwanow (z prawej) i J.Konikowski (z lewej) po 18 punktów.
Z tyłu widać Jana Rusinka.
Były mistrz świata Anatolij Karpow obecnie rzadko gra w turniejach. Natomiast aktywnie zajmuje się publicystyką szachową i w taki sposób „sprzedaje” swoją wiedzę młodym pokoleniom.
Główną tematyką jego twórczości są książki debiutowe. Wiadomo ogólnie, że cieszą się one największą popularnością wśród szachistów na całym świecie, gdyż umożliwiają w szybkim tempie zapoznanie się z problematyką początkowej fazy gry – podstawą nowoczesnych szachów!
Po 1.d4 d5 2.c4 trzeba poznać białymi wiele otwarć i wariantów. Można ominąć ten ogrom wiedzy i skierować grę na mniej aktywne, ale solidne drogi, mianowicie po 1.d4 d5 grać 2.Sc3 lub 2.Sf3. Tym właśnie zagadnieniem zajął się słynny arcymistrz wraz z współautorem Nikołajem Kaliniczenko.
Obie książki można zamówić w wydawnictwie Caissa.
W tomie 1 zostały omówione warianty po 1.d4 d5 2.Sc3.
W 2 części autorzy zajęli się wariantami po 1.d4 d5 2.Sf3
Po efektownym zwycięstwie w 1 rundzie dzisiaj nasza mistrzyni (2319) doznała niespodziewanej porażki ze słabszą rankingowo przeciwniczką (2205).
Trener Leszek Ostrowski ma teraz ważne zadanie do wykonania: wzmocnienie granego wariantu.
(Zdjęcie ze zbiorów Eugeniusza Iwanowa)
Zjazd Polskich Problemistów (Warszawa-Bielany 1978). W przerwie od lewej strony: Jan Rusek, Roman Tomaszewski (najlepszy junior kraju i sympatyk kompozycji szachowej), Jerzy Konikowski, Stanisław Kania (wiceprezes Polskiego Związku Szachowego), Ryszard Kapica, Eugeniusz Iwanow i Saturnin Limbach.
Zdjęcie wykonała Maria Moldenhauer (ze zbiorów Eugeniusza Iwanowa).
Anna Rygielska z Częstochowy należała w latach 70-tych minionego stulecia do czołówki juniorek w Polsce. W latach 1977-1981 byłem trenerem w Ośrodku Szkoleniowym w Częstochowie i Ania często korzystała z moich rad. Później została żoną Jacka Flisa, mojego byłego podopiecznego.
Podobno tragicznie zginęła w 1992 roku. Szczegółów nie znam.
Na blogu wielokrotnie dyskutowaliśmy o korzyściach korzystania z biografii debiutowych, które przyśpieszają w istotny sposób twórczy i tym samym sportowy rozwój zawodniczek i zawodników.
Krajowy rynek wydawniczy w tym zakresie jest jeszcze bardzo skromny. Należy zatem przyjąć pozytywnie działanie wydawnictwa „Caissa Juri Zezulkin”, które niedawno zaoferowało nam ciekawą książkę mistrza Anatola Łokasty.
Dalej autor pisze, że inspiracją napisania tej książki (211 stron) była moja praca Gram 1.e4!, która ukazała się w 1999 roku i materiał tam zawarty wymagał gruntownego „odświeżenia”.
Stwierdzam, że pomysł udał się i polski czytelnik otrzymał do ręki pożyteczną książkę repertuarową dla białych. Ważnym uzupełnieniem do części teoretycznej są partie przykładowe (w sumie 62).
Gramy E4 można zamówić w wydawnictwie „Caissa”: link.
Moje wspomnienia o autorze: link.
Dziękuję wydawnictwu „Penelopa” za udostępnienie mi tej książki!
W Ministerstwie Finansów grywałem obok Mariana Braczko. Rodziców Mariana zabrali Rosjanie w 1939 roku. Marian szukał Rodziców przez całe długie życie. Niestety, nie znalazł. Być może teraz dany jest mu ten dar, że ich spotkał.
Na jednym ze zdjęć na pierwszym planie jest Henryk Krystofiak. Jego Ojciec – policjant – został zastrzelony przez Rosjan w Katyniu. Ja jestem na każdym z tych trzech zdjęć (na dwóch stoję pod ścianą – w okularach).
I najstarsze z lat 60. PDK w Wieluniu. W głębi red. Cielecki, stolik bliżej grają Jan Łączek i Czesław Misiak. Niestety, odeszli z tego świata.
W numerze wiele miejsca poświęcono niedawno zmarłemu Wiktorowi Korcznojowi. Dla przypomnienia twórczości znakomitego arcymistrza przedstawiłem dwie partie Korcznoj-Botwinnik (1960) oraz Korcznoj-Karpow (1971-72). Następnie Jerzy Moraś opisuje swoje spotkanie z Korcznojem w Krynicy (1998).
Oprócz licznych interesujących artykułów oraz komentowanych pojedynków jest też moje omówienie wymiennego wariantu w partii hiszpańskiej (C69) na bazie korespondencyjnej partii Oskulski-Almiron (2011).
