Fenomenalna seria wydawnictwa RM!
Drugi tom omawia sylwetki Maxa Euwego (1901-1981), Michaiła Botwinnika (1911-1995), Wasilija Smysłowa (1921-2010) oraz Michaiła Tala (1936-1992).
Trzeci tom tej antologii został poświęcony Tigranowi Petrosjanowi (1929-1984) oraz Borysowi Spasskiemu (ur. 1937), a także ich najgroźniejszym rywalom – Svetozarowi Gligoriciowi, Lwu Poługajewskiemu, Lajosowi Portischowi i Leonidowi Steinowi.
Podobnie jak w poprzednich tomach, Kasparow przedstawia biografie i szachową twórczość dawnych szachowych mistrzów w fascynującym historycznym i polityczno-kulturowym kontekście, odmalowując wielce plastyczny wizerunek obu championów.
W przygotowaniu wszystkich książek uczestniczył Dymitr Plisecki, znany historyk szachów i autor książek o tematyce szachowej, w latach 1987-1999 zastępca redaktora naczelnego czasopisma Szachmaty w Rosji.
Na mistrzostwa Polski 1962 pojechał Michał Fabianowski z Torunia – mistrz okręgu z poprzedniego roku. Ostatecznie mistrzostwa okręgu 1962 odbyły się dopiero w Świeciu w dniach 2-8 stycznia 1963 r.
Oryginalna końcowa tabelka sporządzona przeze mnie po zakończeniu turnieju.
Mój największy rywal Jerzy Lewi był dopiero piąty. Kiedy Jurek trenował końcówki, ja przygotowałem sobie odpowiedni repertuar debiutowy. W moim samoszkoleniu korzystałem z książki w języku rosyjskim „Kurs debiutów” Panowa i Estrina. Był to w tym czasie najlepszy podręcznik dla nas dostępny o otwarciach. Wiele z niego się nauczyłem.
Jak już wielokrotnie pisałem w różnych publikacjach, gdy zacząłem grać w szachy turniejowe, to w naszym środowisku rozpowszechniano teorię: „Ćwicz końcówki, a w debiucie dasz sobie radę”. Uważałem to za absurd i trenowałem zgodnie ze zdrowym rozsądkiem: „Ćwicz debiuty, a w końcówce dasz sobie radę”.
Jak myślicie Państwo, dało mi to zwycięstwo prawo startu w mistrzostwach Polski w 1963 roku?





















