„wizytówka„

Zapraszam do oglądania strony mistrza międzynarodowego Andrzeja Adamskiego: link.

Dodatkowa informacja

Kontynuacja odcinka 97

Wielki wkład w rozwój literatury szachowej w języku polskim ma również wydawnictwo ARDEN:

Z jego szerokim programem tematycznym można zapoznać się na stronie: link. 

Wielka szkoda, że wydawnictwo z dniem 1 lipca 2016 roku zakończyło swoją działalność.

Szanowni Państwo! W ogólnych zarysach przedstawiłem najważniejsze wydawnictwa szachowe, które zajmują się m.in. propagowaniem literatury fachowej w naszym języku. Ich program jest bardzo szeroki i obejmuje praktycznie wszystkie zagadnienia dotyczące królewskiej gry.

Na problem niedoceniania przez niektórych trenerów rodzimej literatury zwróciłem już uwagę w tekście „Gorzka Prawda” (Szachy/Chess 75/76 – 2002). Na stronie 90 m.in. napisałem: …”jest już dość pokaźna liczba książek szachowych w języku polskim, które trzeba właśnie polecać naszej młodzieży. Młodzież musi zdawać sobie sprawę, że bardzo ważne jest studiowanie komentarzy. Żadnych korzyści szkoleniowych nie przyniesie studiowanie książek, których się nie rozumie…”.

Nie podejrzewam Jacka Bielczyka o nieznajomość tego problemu. Przypuszczam, że zapomniał o tym wspomnieć w swojej wypowiedzi dla Mata (7-2016).

Jestem też pewny, że szef polskich trenerów nie utożsamia się z teorią znanego blogiera: 

1. Większość doskonałych książek szachowych jest wydana w językach: rosyjskim i angielskim. W języku polskim mamy tego niewiele, a większość to takie składanki – szachowe „dico-polo” – książki bez duszy.
2. Na tym co mamy po Polsku można co najwyżej stworzyć półanalfabetę szachowego.

Link

////////////////////////////

Penelopa 
Wydawnictwo RM
Internetowy Sklep Szachowy
Firma Caissa
Inne firmy

Dla przypomnienia wpis 

[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj logotypu PZSzach]

[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]

„Autor: Piotr Murdzia; Data utworzenia: 2012-11-13. Podczas II ligi seniorów br. w 4 rundzie doszło do spotkania pomiędzy Wisłą Kraków a Warsaw Sharks, które wzbudziło sporo kontrowersji. Podczas ostatniego zebrania (27 października) zarząd przedyskutował kwestię tego spotkania. W meczu padły szybkie wyniki remisowe na wszystkich szachownicach poprzez znane remisowe warianty, a partie skończyły się po upływie krótkiego czasu, w kilkanaście ruchów, przed regulaminowym 40 posunięciem, co rodzi uzasadnione podejrzenie ustalenia z góry przebiegu i wyniku meczu. Ponadto wedle opinii osób zaznajomionych ze sprawą atmosfera panująca w obydwu drużynach, w jakiej rozgrywany był mecz, odbiegała od sportowych standardów zachowania przy partii. Po analizie sytuacji, zarząd uznał, że sędzia rozgrywek popełnił błąd. Zdaniem zarządu, na podstawie przepisów FiDE i po konsultacji z Przewodniczącym Kolegium Sędziów, sędzia powinien zmienić wynik na 0:0. W związku z tym Zarząd zwraca się do Kolegium Sędziów z prośbą o opracowanie wytycznych dla sędziów, zawierających wskazówki postępowania w podobnych sytuacjach w przyszłości. Ze względu na to, że Komisja Wyróżnień i Dyscypliny nie widzi możliwości rozpatrzenia sprawy podejrzenia ustawienia meczu, zarząd przejął sprawę w trybie nadzoru jako druga instancja. Zarząd PZSzach po dyskusji zdecydował o nieprzyjęciu wniosku o ukaranie drużyn TS Wisła Kraków i KSz Warsaw Sharks poprzez przesunięcie drużyn na końcowe miejsca w tabeli oraz dyskwalifikację zawodników biorących udział w meczu TS Wisła Kraków – KSz Warsaw Sharks w IV rundzie rozgrywek II Ligi 2012 roku. Za degradacją drużyn na ostatnie miejsca w tabeli głosowało dwóch członków zarządu. Trzech głosowało przeciw, czterech członków zarządu wstrzymało się od głosu. Zarząd jednogłośnie przyjął wniosek o wyjątkowe złagodzenie kary i przyjął Uchwałę, jak niżej:

UCHWAŁA NR 106/10/2012 z dn. 27.10.2012 o udzieleniu nagany zawodnikom i kapitanom KSz Warsaw Sharks i TS Wisła Kraków. Zarząd PZSzach zdecydował o udzieleniu nagany zawodnikom i kapitanom Warsaw Sharks: Zbigniewowi Paklezie, Radosławowi Jedynakowi, Jakubowi Czakonowi, Dariuszowi Szoenowi, Tomaszowi Głuszko i Małgorzacie Nowak oraz zawodnikom i kapitanom TS Wisła Kraków: Marcinowi Tazbirowi, Dariuszowi Mikrutowi, Maciejowi Brzeskiemu, Radosławowi Barskiemu, Grzegorzowi Słabkowi i Marii Gościniak za zachowanie podczas IV rundy rozgrywek II Ligi 2012. Głosowało dziewięciu członków zarządu, wszyscy za. Nie głosował Waldemar Taboła (nieobecny na zebraniu). Zarząd zdecydował, że w przyszłości w podobnych sytuacjach orzekana będzie dyskwalifikacja zawodników i kapitanów obydwu drużyn” link

[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj logotypu PZSzach]

[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]

„Zarząd PZSzach przypomina mi komunistyczne władze szachowe dawnego ZSRR, z którymi walczyliśmy w latach gorbaczowowskiej pieriestrojki. O dziwo, w demokratycznej Polsce historia się powtarza” – Michał Krasenkow

Kontynuacja odcinka 96

Największym dostawcą sprzętu szachowego oraz literatury fachowej na terenie kraju jest „Caissa”: link.

Szefem firmy jest arcymistrz Jerzy Zezulkin.

„Caissa” oferuje książki szachowe w kilku językach: angielskim, rosyjskim,  niemieckim i oczywiście szeroki wybór literatury po polsku.

Wydawnictwo ma w swoim programie także własne tytuły. Najbardziej znane to: A. Szirow „Ogień na szachownicy” (2006, 213 str., twarda oprawa, duży format, kredowy papier, kolorowe zdjęcia).

Pod choinkę polecam świetną monografię debiutową Anatola Łokasty „Gramy 1.e4”. Link.

fot. Artur Klimek

zr. FB

Kontynuacja odcinka 95

Nie ulega żadnych wątpliwości, że największym wydawnictwem szachowym w Polsce jest „Penelopa”.

W programie są książki o bogatej tematyce. Każdy, niezależnie od klasy gry i swej wiedzy szachowej, znajdzie tutaj coś interesującego dla siebie. Dzięki lekturze odpowiednich publikacji będzie można podnieść swe kwalifikacje fachowe!

Trudno jest mi wyróżnić jakieś określone tytuły. Powiem krótko: tutaj nie ma słabych pozycji!

Załączam reklamę wydawnictwa oraz podaję adres strony: link. 

Zapraszam do obejrzenia bogatego zbioru literatury szachowej po polsku!

Natomiast pod choinkę proponuję klasykę szachów „Mój system” Arona Nimzowitscha: link.

Kontynuacja odcinka 94

Można zgodzić się z Jackiem Bielczykiem, że „wiedza jest porozrzucana“, ale mamy po polsku wiele wartościowych książek. Praktycznie nie potrzeba sięgać po lekturę w obcych językach, szczególnie gdy się je nie zna.

Szanujmy naszą kulturę i studiujmy fachową literaturę w polskim języku!

Przedstawię teraz Państwu kilka ciekawych tytułów, które powinno się znać.

Max Euwe: Ocena pozycji i planowanie, RM 2007: link.

Piąty mistrz świata Max Euwe (1935-1937) był znakomitym teoretykiem teorii debiutów oraz autorem wielu świetnych książek obejmujących wszystkie stadia gry. Przestudiowałem wszystkie jego dzieła po  niemiecku. Szkoda, że tylko jedna jego książka została przetłumaczona na polski. Zasadniczym celem tej pracy jest udzielenie szachistom generalnych wskazań, dotyczących kontynuowania partii od momentu, w którym kończy się teoria debiutowa. Czytelnik zapozna się z ogólnymi problemami gry pozycyjnej i taktycznej.

Vladimir Vukovic: Sztuka ataku, RM 2005: link.

Autor w swej pracy odkrywa tajniki ataku na króla. Każdy, który przestudiuje tę książkę podniesie swe kwalifikacje w zakresie gry taktycznej.

Lew Poługajewski i Jakow Damski: Sztuka obrony, RM 2005: link.

Podręcznik wyjaśnia podstawy gry obronnej.

Aleksander Bielawski i Adrian Michalczyszyn: Nowoczesne końcówki, RM 2004: link.

Czytelnik po przestudiowaniu tego poradnika, nauczy się różnych technik prowadzenia gry końcowej.

Wydawnictwo RM ma w swoim dorobku wydawniczym wiele świetnych książek, których przestudiowanie przyczyni się do podniesienia kwalifikacji szachistek i szachistów wszystkich klas. Wystarczy wejść na stronę RM, aby zapoznać się z bogatym programem fachowych tytułów: link.

Pod choinkę proponuję zakup klasyki literatury szachowej: Dawid Bronstein, Międzynarodowy turniej arcymistrzów 1953.

Moja ocena książki:

Klasyka literatury światowej po polsku!

Na ten moment czekaliśmy wiele lat. W listopadzie 2008 roku – dzięki wydawnictwu RM i redaktora działu szachowego Tomasza Zajbta światło dzienne ujrzała znakomita księga turniejowa Dawida Bronsteina Międzynarodowy turniej arcymistrzów (Neuhausen-Zurych 1953), której pierwsze wydanie ukazało się po rosyjsku w 1956 roku. Ta klasyczna pozycja literatury szachowej, opublikowana w wielu edycjach i licznych językach, została wreszcie udostępniona czytelnikowi polskiemu w języku rodzinnym.

Pamiętam czasy, gdy jako młody szachista studiowałem dzieło Bronsteina. Mimo dobrej znajomości języka rosyjskiego, zrozumienie niektórych komentarzy sprawiało mi nieraz problemy. Pomyślałem wtedy: „Jak to dobrze byłoby studiować tę książkę po polsku”. I doczekaliśmy się tego! Obecnie jest to szczególnie istotne, ponieważ młodzież polska raczej nie zna języka rosyjskiego.

Jakie są walory książki Bronsteina?

1. Opowiada barwnie o turnieju pretendentów do tytułu mistrza świata, który odbył się w bardzo silnej obsadzie. Grali w nim przyszli mistrzowie globu Smysłow i Petrosjan oraz były Euwe. Inne nazwiska uczestników: Keres, Geller, Bronstein, Tajmanow, Kotow, Bolesławski, Awerbach, Najdorf, Reshevsky, Gligoric, Szabo i Stahlberg mówią same za siebie.

2. Rozegrano wiele znakomitych partii, które do dnia dzisiejszego nie straciły swych walorów estetycznych i szkoleniowych. Na bazie ich przebiegu oraz pouczających komentarzy autora można uczyć się podstawowych zasad strategii i taktyki szachów. Należy zwrócić uwagę na to, że w polskiej edycji opisy Bronsteina zostały uzupełnione o cenne komentarze Kasparowa i innych arcymistrzów, co jest niewątpliwie zasługą tłumacza książki Grzegorza Siwka.

3. Po przestudiowaniu książki szachiści wszystkich kategorii pogłębią swoją wiedzę o szachach. Z tego względu jest adresowana nie tylko do koneserów, ale także do graczy amatorów.

Cena książki 49,90 zł nie powinna odstraszyć przed jej zakupem. Zdaniem fachowców jej przestudiowanie podwyższy ranking każdego szachisty o kilkadziesiąt punktów.

Praca Dawida Bronsteina „Międzynarodowy turniej arcymistrzów, Neuhausen-Zurych 1953”, powinna znaleźć się w każdej bibliotece szachowej!